Առաջադրանքներ

1․Ափ առնել-բռունցք կազմել
պատգամ գնալ-պատգամաոր դառնալ
մի կշեռք-մեկ կիլոգրամ
իմաց տալ-տեղեկացնել
հաշիվը տեսնել-հաշվում են իրենց ծախսերը
խելքի մոտ բան-խելացի բան
գլուխ տալ մեկին և բարև բռնած կանգնել-կնգնած բարևել
վրա պրծնել-հարձակվել
խելքի չափը տեսնել-անխելքությունը տեսնել

2․ Անհայտ քաղաքը
Ժողովրդի բողոքը
Պադգամաորների ճամփորդությունը
Պատգամաորների զարմանքը
Թագավորի հետ հանդիպումը

Самостоятельная работа

1. Сколько зелёных карандашей было у Кати?

три
два
один
четыре

2.Разрешала ли мама Кати дать зелёный карандаш Лене?

нет, не разрешила
да, разрешила
сказала, что подумает
забыла о просьбе Кати

3.Разрешил ли брат Кати дать зелёный карандаш Лене?

нет, не разрешил
забыл о просьбе Кати
сказал, что подумает
да, разрешил

 

4. Почему Катя не дала зелёный карандаш Лене?

считала, что Лена сломает ее карандаш
забыла о просьбе Лены
дала зелёный карандаш другой девочке
карандаш Кати потерялся

5.Что пообещала Лена если Катя даст ей зелёный карандаш?

забрать карандаш домой
осторожно рисовать карандашом
поменять зелёный карандаш на синий
просто промолчала

6.Взяла ли Лена зелёный карандаш у Кати?

да, взяла
нет, не захотела брать
взяла коричневый карандаш
взяла желтый карандаш

7. Почему Лена не захотела взять зелёный карандаш у Кати?

Лене нужен был фиолетовый карандаш
Лена забыла взять карандаш у Кати
Кате было жалко свой зелёный карандаш
Лена поняла, что Кате было жалко свой зелёный карандаш

8. О чем спросила Лену учительница?

почему листья на деревьях жёлтые?
почему листья на деревьях фиолетовые?
почему листья на деревьях синие?
почему листья на деревьях коричневые

9.Что ответила покрасневшая Катя учительнице?

я не дала зелёный карандаш Лене
я дала Лене карандаш
я забыла карандаш дома
я ей давала, а она не берёт

 Чему учит рассказ?

не надо делиться
не надо помогать другим
хорошо быть жадным
надо уметь дружить

20.11.-27.11.

Շարունակել կարդալ “Самостоятельная работа”

Մենք սեբաստացի ենք

Ես և իմ երկու եղբայրները սեբաստացի ենք։ Իմ պապիկը նամակ էր գրել ընկեր Տաթևին, որը մենք դեռ նրան չենք ուղարկել։ Ես կգրեմ մի փոքրիկ հատված նամակից։ Նա գրել էր իմ սիրելի Տաթև, ինձ զարմացրեցիք դուք, ձեր դպրոցը, որը աշխատոմ է երեխաներին կրթել բազմակողմանի։ Իսկ այդ ընդունակությունները երեխաների մոտ անսահման են։ Ոչ մի դպրոց նման չէ ձեր դպրոցին։ Ես ուրախ եմ ձեզ համար, ուրախ եմ որ դուք կարողանում եք այդքան հոգնել ձեր աշակերտների հետ։ Ես վախենում եմ միայն, որ ձեզնից հետո այլ ուսուցիչներ չլինեն այնպիսին ինչպիսին դուք եք սիրելի Տաթև։ Բայց իմանալով Աշոտ Բլեյանին,որին առաջին անգամ լսել եմ 1991 թվականին, Հայաստանի Գերագույն խորհրդի նիստի ժամանակ, նրա ափշեցնող խոսքերը։ Դիմելով պատգամավորներին նա ասաց․- Այրեր իմաստուն, տիկնայք սիրասուն Հայոց աշխարհի։ Ես կարդացել եմ չափազանց շատ գրքեր, այդպիսի դիմելաձև ես երբեք չէի լսել։ Սիրելի Տաթև, ես շատ եմ ուզոմ, որ ձեր աշխատանքը ավարտվի հաջողությամբ, թող ամենազորավորը լինի ձեզ օգնական։

Լիանայի պապիկ Համլետ

Ջելսոմինոն սեբաստացիների աշխարհում

Մի անգամ, երբ Ջելսոմինոն զբոսնում էր իր այգում, մի տանձի ծառ բաժանվեց երկու մասի, և այնտեղից ինչ-որ ձայներ էին գալիս։ Ջելսոմինոն մոտեցավ ծառին, ներս նայեց և հայտնվեց սեբաստացիների աշխարհում։ Դա մեր դպրոցի այգին էր։ Այդ ժամանակ մենք ընկերներով խաղում էինք, երբ Ջելսոմինոյին տեսանք, վազեցինք նրա մոտ։ Նա շփոթված էր, հարցրեց, թե նա որտեղ է գտնվում։ Մենք նրան ասացինք, որ սա սաբաստացիների դպրոցն է։ Մենք նրա հետ ընկերացանք։ Ջելսոմինոն մասնակցեց մեր ըnդհանուր պարապունքին։ Ընկեր Մարինեն լսելով նրա ձայնը` միանգամից երգեր սովորեցրեց Ջելսոմինոյին։ Երբ նա երգում էր, նրա ձայնը հասնում էր Մայր դպրոց։ Շատ հավես էր, երբ մենք միասին հեծանիվ էինք քշում։ Ջելսոմինոն երգում էր իր բարձր ձայնով, և մեր հեծանիվները  բարձրանում էին վերև։ Նրան շատ դուր եկավ սեբաստացիների աշխարհում։